ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ’ਚ ਵਧਦੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ

ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਇਬ ਸਿੰਘ ਸੈਣੀ, ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਹਰਿਆਣਾ ਨੂੰ ਦੂਸਰੀ ਵਾਰ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲੇ ਤਕਰੀਬਨ 15 ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵਿੱਤ ਵਿਭਾਗ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਦੂਸਰਾ ਬਜਟ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੇਸਰੀ ਦਸਤਾਰ ਸਜਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਸ਼੍ਰੀ ਸੈਣੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਹੁਦੇ ’ਤੇ ਸੇਵਾ ਮਿਲੀ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ, ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਸਮੇਂ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਾ ਨਹੀਂ ਖੋਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰਵ-ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਹੱਲ ਕੱਢਿਆ। ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਪਰ ਨਿਖਰਦੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੁਦਰਤ ਵੱਲੋਂ ਬਖਸ਼ਿਆ ਅਾਸ਼ੀਰਵਾਦੀ ਗੁਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਧੁਰ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਕਾਇਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਪੰਜਾਬ, ਰਾਜਸਥਾਨ, ਬਿਹਾਰ, ਦਿੱਲੀ, ਹਿਮਾਚਲ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਲਾਈਆਂ, ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਗਏ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਬੇਹੱਦ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਰੁਤਬਾ ਜਨਤਾ ਵਿਚ ਹੋਰ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਅੱਜ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੂਬਾਈ ਲੀਡਰ, ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਖਿੱਤੇ ਦੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੇ ਖਿੱਤੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵਾਣਿਕਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸਵ. ਸਾਹਿਬ ਸਿੰਘ ਵਰਮਾ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸਵ. ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ, ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸਵ. ਚੌਧਰੀ ਦੇਵੀ ਲਾਲ ਆਦਿ ਆਪਣੀ ਸਾਦਗੀ ਭਰੀ ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁਲ-ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਚਾਰ ਸੌ ਆਏ ਫਰਿਆਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਹੱਲ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਹੁਣ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਇਕ ਕਾਮਯਾਬ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਇਬ ਸਿੰਘ ਸਰਵ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਵੀ ਆਪਣੀ ਰਿਹਾਇਸ਼, ਕਬੀਰ ਕੁਟੀਆ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿਚ ਹੋਣ, ਸਵੇਰੇ 8:30 ਤੋਂ ਰਾਤ ਦੇ 2:00 ਵਜੇ ਤੱਕ ਖਿੜੇ ਮੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ, ਸੰਬੰਧਤ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਹੋਈ ਥਕਾਵਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਿਆਂ ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੇ ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਲਈ ਤਰੋ-ਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਕੇ ਰੁੱਝ ਜਾਂਦੇ। ਇਸ ਸਾਰੇ ਕੁਝ ਦਾ ਅਸਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰਿਆਣਾ ਸਮੇਤ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਜਨਤਾ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਰਮਨਪਿਆਰਤਾ ਦਾ ਜਾਦੂ ਸਿਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਝੈਲ, ਮਲਵਈ, ਦੁਆਬੀਏ, ਪੁਆਧੀ ਜਿੰਨੀ ਅਪਣੱਤ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਰਤਦੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵੀ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ, ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਮਿਲਣਸਾਰ ਰਵੱਈਏ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਸੂਬਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਲੀਡਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਇਸ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਰੇ ਦਾ ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀਆਂ 2027 ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿਚ ਅਸਰ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ‘ਇਕ ਮੌਕਾ ਦਿਓ’ ਅਤੇ ‘ਬਦਲਾਅ’ ਦੇ ਨਾਅਰਿਆਂ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਉਹ ਫਿਰ ਇਕ ਹੋਰ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਮੂਡ ਵਿਚ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਜਨਤਾ ਰਵਾਇਤੀ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਲੀਡਰਾਂ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆ ਕੇ ਨਾਇਬ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਵਿਕਾਸ ਬਾਰੇ ਦਲੀਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹਾਂਪੱਖੀ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਸੂਬੇ ਦੇ ਲੋਕ ਹੁਣ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਉਂ ਨਾ ਸ਼੍ਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਬਿਨਾ ’ਤੇ, ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਵੀ ਤਜਰਬਾ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਸੂਬਾਈ ਸਰਕਾਰ ਮਿਲ ਕੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ, ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਦਰਿਆ, ਕਿਸਾਨੀ ਕਰਜ਼ੇ, ਇੰਡਸਟਰੀ ਦਾ ਪਲਾਇਨ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਹੌਜ਼ਰੀ ਅਤੇ ਸਾਈਕਲ ਉਦਯੋਗ, ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਸਪੋਰਟਸ ਸਾਮਾਨ ਦੇ ਕਾਰਖਾਨੇ, ਕੱਚੇ ਦੇਗੀ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਬਟਾਲੇ ਦੀਆਂ ਭੱਠੀਆਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰੀ ਸੂਤੀ ਤੇ ਗਰਮ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਉਦਯੋਗ ਅਤੇ ਸੁੱਕੇ ਮੇਵਿਆਂ ਦੇ ਵਪਾਰਕ ਅਦਾਰੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੂਸਰੇ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਦੁਬਾਰਾ ਆਉਣ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਬਹਾਲ ਕਰਨਾ ਬੇਹੱਦ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਨਾਇਬ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪੁਆਧੀ ਬੋਲੀ, ਸਾਧਾਰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਠੇਠ ਪੇਂਡੂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਦਿੱਤੇ ਭਾਸ਼ਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਲਈ ਪੈਨਸ਼ਨ, ਜ਼ਰੂਰਤਮੰਦਾਂ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਸਹਾਇਤਾ, ਹਰ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਛੱਤ, ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀਆਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ’ਤੇ ਐੱਮ. ਐੱਸ. ਪੀ. ਵਰਗੀਆਂ ਹਰਿਆਣਾ ਮਾਡਲ ਅਨੁਸਰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਭਾਜਪਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਆਉਣ ’ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਭਰੋਸਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੇ ਐਲਾਨ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਰਹੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਤਾਂ ਆਮ ਲੋਕ ਇਹ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਯਾਰ ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਕੁੰਭ ਦਾ ਮੇਲਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ 12 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ। ਇਕ ਮੌਕਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਫੇਰ ਸੋਚ ਲਵਾਂਗੇ। ਪੰਜਾਬ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਲਾਅ ਐਂਡ ਆਰਡਰ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਡਰਾਵਣੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝੂਠੇ ਪੁਲਸ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਗੈਂਗਸਟਰ ਕਲਚਰ, ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਗਏ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਮੂੰਹ ਅੱਡੀ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਅਤੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਮਸਲੇ ਹਨ।

ਇਕ ਹੋਰ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਵਿਸ਼ਾ ਅਮਰ ਸ਼ਹੀਦ ਲਾਲਾ ਜਗਤ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਸਿਰਜੇ ਹਿੰਦ ਸਮਾਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਸਮੂਹ (ਪੰਜਾਬ ਕੇਸਰੀ ਹਿੰਦੀ, ਜਗ ਬਾਣੀ ਪੰਜਾਬੀ, ਉਰਦੂ ਦੀ ਹਿੰਦ ਸਮਾਚਾਰ) ਨਾਲ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਗਲਕੀ ਫਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨ ਤੇ ਉਸ ਨਿਰਪੱਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਜਬਰੀ ਬੰਦ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਝੀ ਸਾਜ਼ਿਸ ਸ. ਭਗਵੰਤ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਦੀ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਪੁਲਸ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਸਿਖਰ ਹੈ। ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਨਾਇਬ ਸਿੰਘ ਨੇ ਖੁਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਸਮੂਹ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਚੈਲੰਜ ਕੀਤਾ ਤੇ ਅਜਿਹਾ ਘਿਨਾਉਣਾ ਜ਼ੁਲਮ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਜੁਰਅੱਤ ਦਿਖਾਈ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਤਾਂ, ਦੇਸ਼ ਦੀ ਤਤਕਾਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਇਰਨ ਲੇਡੀ ਕਹਿ ਕੇ ਵਡਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸਮੇਂ ਨਹੀਂ ਝੁਕਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰੈੱਸ ਦੇ ਬਿਜਲੀ ਕੁਨੈਕਸ਼ਨ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਸੀ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟਰੈਕਟਰ ਨਾਲ ਜਨਰੇਟਰ ਚਲਾ ਕੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਛਪਾਈ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦਿਆਂ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਾਮਬੰਦ ਕੀਤਾ।

ਪੰਜਾਬ ਸਰਹੱਦੀ ਸੂਬਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬਾਰਡਰ ਪਾਰ ਤੋਂ ਨਿੱਤ ਨਵੇਂ ਕਾਂਡ ਅਤੇ ਇਧਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਮਾਇਤੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਪਰੋਕਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਸਰਵ ਸਮਾਜ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਅਮੀਰੀ, ਗਰੀਬੀ, ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਇਲਾਕਾ ਵਾਸੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਉਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਇਬ ਸਿੰਘ ਸੈਣੀ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਹਰਿਆਣਾ ਪ੍ਰਤੀ ਪਿਆਰ ਵਿਖਾਉਂਦਿਆਂ ਇਸ ਖਿੱਤੇ ਦੇ ਜੁਝਾਰੂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੂਝਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਬਸਾਂਝੇ ਲੀਡਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਵਾਣਿਕਤਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਹਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਚੀਕਾ