"ਅਜੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ ਭੁੱਲਿਆ ਕਿ...'', ਪੂਰਨ ਸ਼ਾਹਕੋਟੀ ਦੇ ਦਿਹਾਂਤ 'ਤੇ ਭਾਵੁਕ ਹੋਏ ਸਚਿਨ ਅਹੂਜ

Tuesday, Dec 23, 2025 - 03:22 PM (IST)

"ਅਜੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ ਭੁੱਲਿਆ ਕਿ...'', ਪੂਰਨ ਸ਼ਾਹਕੋਟੀ ਦੇ ਦਿਹਾਂਤ 'ਤੇ ਭਾਵੁਕ ਹੋਏ ਸਚਿਨ ਅਹੂਜ

ਜਲੰਧਰ : ਪੰਜਾਬੀ ਸੰਗੀਤ ਜਗਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੂਫੀ ਗਾਇਕ ਉਸਤਾਦ ਪੂਰਨ ਸ਼ਾਹਕੋਟੀ ਜੀ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਵਿਛੋੜੇ ਨੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅੱਖ ਨਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੁਖਦਾਈ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸਚਿਨ ਅਹੂਜਾ ਨੇ ਮਾਸਟਰ ਸਲੀਮ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਖੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਅਫਸੋਸ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਸਚਿਨ ਅਹੂਜਾ ਬੇਹੱਦ ਗ਼ਮਗੀਨ ਨਜ਼ਰ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ (ਚਰਨਜੀਤ ਅਹੂਜਾ) ਅਤੇ ਉਸਤਾਦ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣ ਦਾ ਦਰਦ ਸਾਫ਼ ਝਲਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸਤਾਦ ਜੀ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਨਹੀਂ, 'ਰੱਬ ਦੇ ਬੰਦੇ' ਸਨ
ਸਚਿਨ ਅਹੂਜਾ ਨੇ ਉਸਤਾਦ ਪੂਰਨ ਸ਼ਾਹਕੋਟੀ ਜੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਭੇਂਟ ਕਰਦਿਆਂ ਕਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਰੱਬ ਦੇ ਬੰਦੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਖਾਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਤਾਦ ਜੀ ਵਰਗੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਜਾਣਾ ਪੂਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਘਾਟਾ ਹੈ।
ਦੋ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣ ਦਾ ਦੋਹਰਾ ਦੁੱਖ
ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਿਆਂ ਸਚਿਨ ਅਹੂਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਅਜੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਜਾਣ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਹੀ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆਏ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ (ਪੂਰਨ ਸ਼ਾਹਕੋਟੀ ਜੀ) ਵੀ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹੀ ਸਨ"। ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਾਵੁਕ ਹੁੰਦਿਆਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਾਸਟਰ ਸਲੀਮ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ।



ਪੰਜਾਬੀ ਇੰਡਸਟਰੀ ਲਈ 2025 ਰਿਹਾ ਬੇਹੱਦ 'ਮਾੜਾ ਸਮਾਂ'
ਸਚਿਨ ਅਹੂਜਾ ਨੇ ਸਾਲ 2025 ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਇੰਡਸਟਰੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਦਭਾਗਾ ਸਾਲ ਦੱਸਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਜੀਅ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਕਤ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਪਿਛਲੀ ਗੱਲਬਾਤ ਅਨੁਸਾਰ ਜਸਬੀਰ ਜੱਸੀ ਨੇ ਵੀ ਇਸੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਚਰਨਜੀਤ ਅਹੂਜਾ ਅਤੇ ਸਰਦੂਲ ਸਿਕੰਦਰ ਵਰਗੇ ਕਈ ਹੀਰੇ ਖੋ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਚੱਟਾਨ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ ਸਚਿਨ ਅਹੂਜਾ
ਦੁੱਖ ਦੀ ਇਸ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਸਚਿਨ ਅਹੂਜਾ ਨੇ ਮਾਸਟਰ ਸਲੀਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਵਿਛੜੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਬਖਸ਼ੇ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਭਾਣਾ ਮੰਨਣ ਦਾ ਬਲ ਦੇਵੇ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੇ.ਐੱਸ. ਮੱਖਣ, ਜਸਬੀਰ ਜੱਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰੋਜ਼ ਖਾਨ ਵਰਗੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸਤਾਦ ਜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰਨ ਸ਼ਾਹਕੋਟੀ ਜੀ ਸਮੁੱਚੀ ਗਾਇਕੀ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇ ਬੋਹੜ ਵਾਂਗ ਸਨ।


author

Aarti dhillon

Content Editor

Related News