ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ : ''ਚੀਨ ਦੀ ਬੇਰੋਜ਼ਗਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀ'' ਨੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਕੀਤਾ ਵੱਖ

 ਬੀਜਿੰਗ  - ਚੀਨ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਸੰਕਟ ਅਤੇ ਮੰਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟ, ਸਮਾਜਿਕ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਚੀਨ ਦੀ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹਨ।

ਚੀਨੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਹਰ ਸਾਲ ਰਿਕਾਰਡ ਗਿਣਤੀ 'ਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤਕਨੀਕੀ ਖੇਤਰ, ਰੀਅਲ ਅਸਟੇਟ ਅਤੇ ਕੋਚਿੰਗ ਉਦਯੋਗਾਂ 'ਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਖ਼ਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੰਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਾਰਨ, ਨਵੀਂ ਭਰਤੀ ਲਗਭਗ ਠੱਪ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਲੱਖਾਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਡਿਗਰੀਆਂ ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਲੈ ਕੇ ਘਰ-ਘਰ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।

ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਤਾਅਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਲੁਕਾਉਣ ਦੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਲੱਭ ਲਏ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਹਰ ਸਵੇਰ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੈਗ ਲੈ ਕੇ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੰਮ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ, ਕੈਫ਼ੇ ਜਾਂ ਪਾਰਕਾਂ 'ਚ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਅਣਦੇਖੀ ਨਾ ਰਹੇ। ਚੀਨੀ ਸਮਾਜ 'ਚ ਸੈਟਲ ਹੋਣ ਦੇ ਭਾਰੀ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ, ਨੌਜਵਾਨ ਗੰਭੀਰ ਮਾਨਸਿਕ ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰੀ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ।

ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਚੀਨ 'ਚ "ਸਿੱਧੇ ਲੇਟਣ" (ਮਹਿਮਾਵਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਬੈਠਣ) ਅਤੇ "ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ" ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਦਰਭ 'ਚ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਭਾਲ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ 'ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਛੋਟੀਆਂ-ਮੋਟੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਦਲੇ 'ਚ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਜੇਬ ਖਰਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਰਥਿਕ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕਿਰਤ ਬਾਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਚੀਨ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਲਈ ਵੱਡਾ ਖ਼ਤਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।