ਕਦੋਂ ਬਣਿਆ ਸੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਮਾਰਟਫੋਨ, ਟਚ-ਸਕ੍ਰੀਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਪਸ ਤੱਕ, ਦੇਖੋ ਇਸ ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਅਸਲ ਕਹਾਣੀ

ਗੈਜੇਟ ਡੈਸਕ - ਪਹਿਲਾ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਕਦੋਂ ਆਇਆ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਸੀ? ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਸਹੀ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਪਰ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪੰਨਿਆਂ ਤੋਂ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ 'ਚ ਮਦਦ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਇਹ ਗੱਲ 23 ਨਵੰਬਰ, 1992 ਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਲਾਸ ਵੇਗਾਸ 'ਚ ਇਕ ਤਕਨੀਕੀ ਵਪਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 'ਚ ਇਕ ਭਾਰੀ ਇੱਟ-ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਯੰਤਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਕੈਲੰਡਰ, ਈਮੇਲ ਅਤੇ ਫ਼ੋਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਮਹਿੰਗਾ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜੇਬਾਂ 'ਚ ਫ਼ੋਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਫ਼ੋਨ ਨੂੰ IBM ਸਾਈਮਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਸਾਈਮਨ ਨੇ ਇਕ ਫ਼ੋਨ ਨੂੰ ਇਕ ਨਿੱਜੀ ਡਿਜੀਟਲ ਸਹਾਇਕ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਇਕ ਛੋਟਾ ਕੰਪਿਊਟਰ ਬਣਾਇਆ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ 'ਚ ਫਿੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਡਿਵਾਈਸ ਸੀ। 1992 ਲਈ, ਸਾਈਮਨ 'ਚ ਕਈ ਵਿਲੱਖਣ ਫੀਚਰਜ਼ ਸਨ, ਜਿਸ 'ਚ ਇਕ ਮੋਨੋਕ੍ਰੋਮ ਟੱਚਸਕ੍ਰੀਨ ਡਿਸਪਲੇਅ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਫ਼ੋਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਚਲਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੈਮਸੰਗ ਦੇ ਅੱਜ ਦੇ ਅਲਟਰਾ ਮਾਡਲ ਸਟਾਈਲਸ ਸਪੋਰਟ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਫੋਨ 'ਚ ਵੀ ਸਟਾਈਲਸ ਸਪੋਰਟ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਫੀਚਰ ਨੈਵੀਗੇਸ਼ਨ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਕੋਈ ਬਟਨ ਨਹੀਂ ਸਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਉਪਭੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਸਪੇਸ ਮਿਲਦੀ ਸੀ।

ਡਿਜਿਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਫੋਨ ਅੱਜ ਲੰਡਨ ਸਾਇੰਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ 'ਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਬਿਲਟ-ਇਨ ਐਪਸ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਨ: ਐਡਰੈੱਸ ਬੁੱਕ, ਕੈਲਕੁਲੇਟਰ, ਕੈਲੰਡਰ, ਨੋਟਪੈਡ, ਵਰਲਡ ਕਲਾਕ, ਈਮੇਲ, ਸਕੈਚਪੈਡ, ਅਤੇ ਫੈਕਸਿੰਗ। ਉਹ ਕੰਮ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਿਵਾਈਸਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਇੱਕ ਡਿਵਾਈਸ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਬੈਟਰੀ ਲਾਈਫ਼ ਇਕ ਘੰਟਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਾਲਾਂ, ਕੈਲੰਡਰ ਚੈੱਕਾਂ ਅਤੇ ਸਕੈਚਿੰਗ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸੀ। ਅੱਜ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਕ ਘੰਟੇ ਦੀ ਬੈਟਰੀ ਲਾਈਫ਼ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਪਦੀ ਸੀ। ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਉਪਭੋਗਤਾ ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ।

ਬੈਟਰੀ ਲਾਈਫ਼ ਇਕੱਲਾ ਕਾਰਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਗੋਂ ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਉੱਚ ਕੀਮਤ ਨੇ ਵੀ ਵਿਕਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਅਗਸਤ 1994 'ਚ, ਸਾਈਮਨ ਨੂੰ ਬੈੱਲਸਾਊਥ ਰਾਹੀਂ ਲਗਭਗ $899 (ਅੱਜ ਦੇ ਪੈਸੇ 'ਚ ਲਗਭਗ 85,688 ਰੁਪਏ) 'ਚ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਨਾਲ ਲਾਂਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਾਈਮਨ ਦੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ 50,000 ਯੂਨਿਟਾਂ ਹੀ ਵਿਕੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਬਾਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ। ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਸਦੀ ਉੱਚ ਕੀਮਤ ਅਤੇ ਮਾੜੀ ਬੈਟਰੀ ਲਾਈਫ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਸੀ।