ਸੌਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੌਂਦਾ ਦਿਮਾਗ! ਹੁਣ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਦੇ ਸਕੋਗੇ ਜਵਾਬ

ਹੈਲਥ ਡੈਸਕ - ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਇਕ ਰਹੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਸੁਪਨੇ ਕਿਉਂ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਤੰਤੂ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੁਣ ਇਸ ਰਹੱਸ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾਉਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹਨ। ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਧਿਐਨ 'ਚ, ਹਾਰਵਰਡ, ਕੈਂਬਰਿਜ ਅਤੇ ਨੌਰਥਵੈਸਟਰਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁੱਤੇ ਦਿਮਾਗ 'ਚ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ 'ਚ ਸੰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ।

ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਪੋਸਟ-ਡਾਕਟੋਰਲ ਖੋਜਕਰਤਾ, ਕੈਰਨ ਕੋਕੋਲੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਇਕ ਵਿਲੱਖਣ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਪ੍ਰਯੋਗ 'ਚ, ਸੁੱਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਸੰਕੇਤਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਰਕਤ) ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਬਾਹਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜੁੜੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਪ੍ਰਯੋਗ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ
ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ 'ਚ, ਇਕ ਸੁੱਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਡ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਟੋਪੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੌਂਦੇ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸੰਕੇਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਹਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਕਿਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਕਨੀਕ ਲੂਸੀਡ ਡ੍ਰੀਮਿੰਗ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ, ਭਾਵ, ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। "ਲੂਸੀਡ ਡ੍ਰੀਮਿੰਗ" ਸ਼ਬਦ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1913 'ਚ ਇਕ ਵਿਗਿਆਨਕ ਪੇਪਰ 'ਚ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਅੱਧੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਬਾਦੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਸੁਪਨਮਈ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ 23% ਲੋਕ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।