ਮਨੋਰੰਜਨ ਡੈਸਕ - ਅਮੇਜ਼ਨ ਪ੍ਰਾਈਮ ਵੀਡੀਓ ਦੀ ਹਾਲ ਹੀ ’ਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀਰੀਜ਼ ‘ਰਾਖ’ ਨੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ। ਸੀਰੀਜ਼ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ’ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਵਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੀਰੀਜ਼ ’ਚ ਸੋਨਾਲੀ ਬੇਂਦਰੇ ਨੇ ਮਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਲਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਜੈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਯਾਨੀ ਅਲੀ ਫ਼ਜ਼ਲ ਇਸ ਪੂਰੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੀਰੀਜ਼ ’ਚ ਸੋਨਾਲੀ ਬੇਂਦਰੇ ਅਤੇ ਅਲੀ ਫ਼ਜ਼ਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਆਮਿਰ ਬਸ਼ੀਰ, ਆਕਾਸ਼ ਮਖੀਜਾ ਅਤੇ ਰਾਕੇਸ਼ ਬੇਦੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ’ਚ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣਗੇ। ਇਸ ਸੀਰੀਜ਼ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਸੀਦ ਰਾਏ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸੀਰੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਸਟਾਰ ਕਾਸਟ ਸੋਨਾਲੀ ਬੇਂਦਰੇ, ਅਲੀ ਫ਼ਜ਼ਲ, ਆਮਿਰ ਬਸ਼ੀਰ, ਰਮਨਦੀਪ ਯਾਦਵ, ਆਕਾਸ਼ ਮਖੀਜਾ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਪ੍ਰਸੀਦ ਰਾਏ, ਅਨੁਸ਼ਾ ਨੰਦਕੁਮਾਰ, ਅਤੇ ਸੰਦੀਪ ਸਾਕੇਤ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਕੇਸਰੀ/ਨਵੋਦਿਆ ਟਾਈਮਜ਼/ਜਗਬਾਣੀ/ਹਿੰਦ ਸਮਾਚਾਰ ਨਾਲ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦਿਲਚਸਪ ਗਲਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ...

ਵਰਦੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੈਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ: ਅਲੀ ਫ਼ਜ਼ਲ

ਪ੍ਰ. ਜੈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੁਲਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪੱਖ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਕੀ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ?

ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਜੈਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖ਼ੂਬੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ’ਚ ਵਰਦੀ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕੇ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਪਹਿਲੂ ’ਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਸਕ੍ਰੀਨ ’ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁਲਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦੇਖਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ’ਚ ਪਛਾਣ, ਵਰਗ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਰਦੀ ਪਹਿਨ ਲੈਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਇਹੀ ਇਸ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਵਿਡੰਬਨਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਹਾਲਾਤਾਂ ’ਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਕਈ ਵਾਰ ਵਰਦੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀਆਂ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

'ਰਾਖ' ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਇੰਨਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ ਕਿ ਮਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ: ਸੋਨਾਲੀ ਬੇਂਦਰੇ

ਪ੍ਰ. ‘ਰਾਖ’ ਵਿਚ ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹਾਂ ਕਹਿਣ ’ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ?

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹਾਂਗੀ ਕਿ ਲੀਗੇਸੀ ਸ਼ਬਦ ਮੇਰੇ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ ਪਰ ਹਾਲੇ ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਉਸ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ ਅਤੇ ਸੱਚ ਕਹਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵਿਰਾਸਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਕੰਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ‘ਰਾਖ’ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅਦਾਕਾਰ ਲਈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਮੱਗਰੀ ਸੀ। ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਕਿਰਦਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨਾ ਕਰਨਾ ਦੀ ਕੋਈ ਗੁੰਜ਼ਾਇਸ਼ ਹੀਂ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਕ੍ਰੀਨ ਟਾਈਮ ਸੀਮਤ ਸੀ।

ਪ੍ਰ. ਕੀ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਸੀ ਪਰ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਿਹਤਰ ਲੱਗਾ?

ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੋਅ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਧਾਰਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਇਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਇਸ ਮਹਿਲਾ ਲਈ ਕੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ’ਤੇ ਬਹੁਤ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਸੀ ਪਰ ਅੰਤ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਣ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲੀ।

ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ: ਪ੍ਰਸੀਦ ਰਾਏ

ਪ੍ਰ. ਰਾਕੇਸ਼ ਸਰ ਦੀ ਕਾਸਟਿੰਗ ਦਾ ਆਈਡੀਆ ਕਿਸ ਦਾ ਸੀ?

ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਦਰਅਸਲ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਸਾਡੇ ਕਾਸਟਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵੈਭਵ ਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ‘ਐਂਟੀ ਕਾਸਟਿੰਗ’ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਝ ਵੱਖ ਅਤੇ ਦਿਲਚਸਪ ਕਾਸਟਿੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸ਼ੋਅ ’ਤੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਸਟਿੰਗ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ’ਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ। ਉਦੋਂ ਵੈਭਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਝਾਇਆ। ਜ਼ਾਹਿਰ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਡੀਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੋ। ਮੈਂ, ਅਨੁਸ਼ਾ ਤੇ ਸੰਦੀਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਦੌਰਾਨ ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਿਸ ਦੌਰ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸ਼ੋਅ ਵਿਚ ਰਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਬੇਹੱਦ ਡੂੰਘੀ ਸੀ।

ਪ੍ਰ. ਕੀ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਬਣਾਓਗੇ?

ਮੈਂ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਹੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੋਮ-ਕਾਮ ਲਿਖੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ‘ਰਾਖ’ ਬਣਾਉਣੀ ਪਈ ਪਰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਕਹਾਂ ਤਾਂ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸ਼ਿਲਪ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਮਝ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜੰਗਲ ਵਾਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਅਹਿਸਾਸ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ: ਆਮਿਰ ਬਸ਼ੀਰ

ਪ੍ਰ. ਜੰਗਲ ਵਾਲੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ?

ਇਸ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ‘ਮਾਸਟਰੀ’ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਲੈਕੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਰਚਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਬਸ ਇਹ ਤੈਅ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਉਹ ਪਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਆਦਮੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਖਿਲਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਾ ਮੂਲ ਭਾਵ ਇਹੀ ਸੀ ਖਿਲਰ ਜਾਣਾ। ਬਾਕੀ ਜੋ ਵੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਸੇ ਟੁੱਟਣ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅੱਗੇ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਾ ਕਿਹੜਾ ਭਾਵ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਹਿ ਗਿਆ।

ਮੈਨੂੰ ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਨਹੀਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਦਾ ਡਰ: ਰਮਨਦੀਪ ਯਾਦਵ

ਪ੍ਰ. ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਡਰ ਕੀ ਸੀ? ਅਨੁਭਵ ਕਿਵੇਂ ਦਾ ਰਿਹਾ?

ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦਾ ਡਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖੇਡਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਸੀ ਉਦੋਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਹਿਯੋਗ ਸੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿਚ ਆਇਆ ਉਦੋਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਰੋ। ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਤਾਂ ਰੋਕੇ, ਕੋਈ ਤਾਂ ਕਹੇ ਕਿ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲਓ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗ ਇੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ ਕਿ ਡਰ ਇਹੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਸਫ਼ਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ।

ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਕਿਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਡੀਸ਼ਨ ਹੀ ਨਾ ਦਿੰਦਾ ਰਹਿ ਜਾਂਵਾ: ਆਕਾਸ਼ ਮਖੀਜਾ

ਪ੍ਰ. ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ’ਚ ਕਦਮ ਰੱਖਦੇ ਸਮੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਡਰ ਕੀ ਸੀ?

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਡਰ ਇਹੀ ਸੀ ਕਿ ਕੰਮ ਮਿਲੇਗਾ ਕਿਵੇਂ? ਮੇਰਾ ਇਸ ਇੰਡਸਟਰੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸੀ ਪਰ ਰਸਤਾ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਲੋਕਲ ਰੇਲ ’ਚ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਇਕ ਹੋਰ ਆਡੀਸ਼ਨ ਦੇਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਡਰ ਇਹੀ ਸੀ ਕਿ ਕਦੇ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਸਿਰਫ਼ ਆਡੀਸ਼ਨ ਹੀ ਦਿੰਦਾ ਰਹਿ ਜਾਂਵਾ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਿਤੇ ਨਾ ਮਿਲੇ। ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਲੱਗਾ ਪਰ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਓਨਾ ਹੀ ਸੁੱਟਿਆ ਵੀ: ਅਨੁਸ਼ਾ

ਪ੍ਰ. ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਸ ਸ਼ੋਅ ’ਤੇ ਕੰਮ ਹੋਇਆ। ਲਿਖਦੇ ਸਮੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਕੀ ਸੀ? ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਲੇਖਕਾਂ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਸਲਾਹ ਹੈ?

ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਓਨਾ ਹੀ ਸੁੱਟਿਆ ਵੀ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਬਦਲੀ ਸ਼ੋਅ ਦਾ ਮੂਲ ਢਾਂਚਾ। ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕਹਾਣੀ ਕਿਹੜੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਜਾਵੇਗੀ ਪਰ ਕਈ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਬਦਲਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਕੋਈ ਮਰ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਿਸੇ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ ਫਿਰ ਪਤਨੀ ਹਟ ਗਈ, ਫਿਰ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਆ ਗਈ। ਅਸੀਂ ਲਗਾਤਾਰ ਉਸ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਭਾਲਦੇ ਰਹੇ। ਇਹੀ ਲੇਖਣੀ ਦੀ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।