‘ਦਿ ਪਿਰਾਮਿਡ ਸਕੀਮ’ ਬਿਹਤਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਭਾਲ ’ਚ ਮਲਟੀ-ਲੈਵਲ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਦੇ ਜਾਲ ’ਚ ਫਸਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ

ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਡੈਸਕ - ਨੈੱਟਵਰਕ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਅਮੀਰ ਬਣਨ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਟੀ.ਵੀ.ਐੱਫ. ਦੀ ਨਵੀਂ ਸੀਰੀਜ਼ ‘ਦਿ ਪਿਰਾਮਿਡ ਸਕੀਮ’। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇਕ ਅਜਿਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬਿਹਤਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿਚ, ਮਲਟੀ-ਲੈਵਲ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ‘ਦਿ ਪਿਰਾਮਿਡ ਸਕੀਮ’ ਵਿਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਲਾਲਚ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ’ਤੇ ਭਾਰੀ ਪੈਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸ਼ ਪਾਂਡੇ, ਆਸ਼ੀਸ਼ ਆਰ. ਸ਼ੁਕਲਾ ਵੱਲੋਂ ਰਿਲੀਜ਼ ਇਹ ਸੀਰੀਜ਼ 5 ਜੂਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਈਮ ਵੀਡੀਓ ’ਤੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਸੀਰੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਪਰਮਵੀਰ ਸਿੰਘ ਚੀਮਾ, ਰਣਵੀਰ ਸ਼ੌਰੀ, ਅਲਫੀਆ ਜਾਫਰੀ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਕੇਸਰੀ/ਨਵੋਦਿਆ ਟਾਈਮਜ਼/ਜਗਬਾਣੀ/ਹਿੰਦ ਸਮਾਚਾਰ ਨਾਲ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ...

ਅਸੀਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ : ਰਣਵੀਰ ਸ਼ੌਰੀ

ਪ੍ਰ. ਸੀਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖ਼ਾਸ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ?

ਸਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿਰਾਮਿਡ ਸਕੀਮ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ ਦਿਨ ਢਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਵਾਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਲੰਬੀ ਖੋਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਪੈਸੇ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਸਕੈਮ ਕਾਰਨ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਇਸ ’ਚ ਫਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਖਿੱਲਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਅੰਗ, ਹਾਸਰਸ ਅਤੇ ਡਰਾਮੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।

ਪ੍ਰ. ਸੀਰੀਜ਼ ਤੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੀ ਸਿੱਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ?

ਰਿਸ਼ਤੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ’ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ। ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕੰਮ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਵਿਚ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਨਾ ਜਾਓ ਕਿ ਉੱਥੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਹਿਜ ਰਹਿਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਈ ਵਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਮੌਕੇ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ।

ਲੋਕ ਜੁੜਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਿਰਾਮਿਡ ਬਣਦਾ ਹੈ: ਪਰਮਵੀਰ ਸਿੰਘ ਚੀਮਾ

ਪ੍ਰ. ਇਸ ਸ਼ੋਅ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡਾ ਕਿਰਦਾਰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਹੈ, ਜੋ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਪੋਰਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ?

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਸੁਪਨਾ ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਣਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਿਰਾਮਿਡ ਬਣਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਚੀਜ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਲੋਕ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਸੁਪਨੇ ਵੇਚਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ 6 ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ ਖ਼ਰੀਦਣ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਲੱਗਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਸ਼ੋਅ ਇਸੇ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰ. ਇਹ ਸਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਾਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਵੱਖ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਈਮਾਨਦਾਰੀ। ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਚੰਗੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ’ਚ ਦੋ ਰਾਏ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਕਰੋ। ਕੰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹੋ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ’ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੋ, ਸਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੋ। ਹਰ ਦਿਨ ਖ਼ੁਦ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।

ਪ੍ਰ. ਇਸ ਸ਼ੋਅ ’ਚ ਦੋ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸਨ। ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਕਿਵੇਂ ਦਾ ਰਿਹਾ?

ਦੋਵੇਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ। ਕਦੇ ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਕਿ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਵਿਜ਼ਨ ਵੱਖ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ ਹੀ ਪੇਜ ’ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।

ਸ਼ੋਅ ਨੂੰ ਗ੍ਰੀਨਲਾਈਟ ਮਿਲਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਸੀ: ਸ਼੍ਰੇਆਂਸ਼ ਪਾਂਡੇ

ਪ੍ਰ. ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ੋਅ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪੜਾਅ ਕਿਹੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬੇਹੱਦ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਸ ਸ਼ੋਅ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ’ਚ ਕਹਾਂ ਤਾਂ ਗ੍ਰੀਨ ਲਾਈਟ ਮਿਲਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਨ ’ਚ 15 ਸਾਲ ਲੱਗੇ। ਅਕਸ਼ੇਂਦਰ ਨੇ 2012 ’ਚ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ। 2016 ਤੱਕ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਹਾਊਸ ’ਚ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਪਰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਬਣੀ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਉਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਸ਼ੋਅ ਨੂੰ ਗ੍ਰੀਨ ਲਾਈਟ ਮਿਲਣ ਵਿਚ ਹੀ ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗ ਗਿਆ।

ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੇ ਸਕੈਮ: ਆਸ਼ੀਸ਼ ਆਰ. ਸ਼ੁਕਲਾ

ਪ੍ਰ. ਸ਼ੋਅ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਓਨੀਆਂ ਹੀ ਸਰਗਰਮ ਹਨ, ਜਿੰਨੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ?

ਬਿਲਕੁਲ। ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਕੋਲ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਾਂ, ਕਿਸੇ ਦੇ ਚਾਚਾ, ਕਿਸੇ ਦੇ ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਗੁਆਂਢੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ’ਚ ਫਸ ਚੁੱਕੇ ਸੀ। ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਗੱਲ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇਗੀ ਪਰ ਜੇ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ’ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਓ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਟੈਂਟ ਦੇ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ’ਚ ਫਸ ਜਾਓ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੀ ਫੀਡ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੀ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਅੱਜ ਵੀ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ’ਤੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਰ ਦਿਨ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਕੈਮ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ’ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਦੇ ਲਾਈਫ-ਸਟਾਈਲ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਘੜੀਆਂ,ਲਗਜ਼ਰੀ ਕਾਰਾਂ, ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ ਤੱਕ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨਾ ਵੇਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ’ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹੀ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਗਿਕਤਾ ਹੈ।

ਮੇਰਾ ਕਿਰਦਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਸਕੀਮ ਵੇਚਣ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਨਹੀਂ: ਅਲਫੀਆ ਜਾਫਰੀ

ਪ੍ਰ. ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਐਕਟਿੰਗ ਦਾ ਸ਼ੌਂਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਦੂਜੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਕਿਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ’ਚ ਮੰਨਦੇ ਹੋ?

ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਇਕ ਟਿਪੀਕਲ ਹੀਰੋਇਨ ਬਣਾਂਗੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਕਰਿਸ਼ਮਾ ਕਪੂਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰ ਜਿਉਂ-ਜਿਉਂ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਮੈਂ ਕਈ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਾਸਟਿੰਗ ’ਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਕੰਮ ’ਚ ਵੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਸੀ ਪਰ ਕੈਮਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਦਾ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰ. ਤੁਹਾਡੇ ਕਿਰਦਾਰ ਬਾਰੇ ਅਜਿਹੀ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਟ੍ਰੇਲਰ ’ਚ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ?

ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਏਨਾ ਕਹਾਂਗੀ ਕਿ ਇਸ ਕੁੜੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੈ।ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਸੇ ਸਕੀਮ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਵੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਉਮਰ ’ਚ ਇਸ ਸਕੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਜਾਲ ’ਚ ਕਿਵੇਂ ਫਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੀ ਹੈ,ਇਹੀ ਉਸ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਦਾ ਦਿਲ ਹੈ।

ਪ੍ਰ. ਕੀ ਨੈੱਟਵਰਕਿੰਗ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੰਮ ਲੈਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੈ ?

ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ-ਦੋ ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੋਗੇ। ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।