1000 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਸਾਂਭੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਬਰਫ਼! ਜਾਣਕੇ ਰਹਿ ਜਾਓਗੇ ਹੈਰਾਨ

ਵੈੱਬ ਡੈਸਕ - ਅੱਜ ਫਰਿੱਜ 'ਚ ਬਰਫ਼ ਨੂੰ ਜਮਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਫ੍ਰੀਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਾਓ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ 'ਚ ਜੰਮ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ 'ਚ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ 'ਚ ਲੋਕ ਬਰਫ਼ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਫਰਿੱਜ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਰਫ਼ ਦਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਫਰਿੱਜਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਵ ਸੀ? ਆਓ ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਤਰਕ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ। ਇਹ ਅਜੀਬ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਫਰਿੱਜਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਲੋਕ ਬਰਫ਼ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਟੋਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਾਵੇਂ ਲੋਕ ਮਾਰੂਥਲ 'ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਜਾਂ ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਖੇਤਰ 'ਚ, ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਬਰਫ਼ ਅਤੇ ਕੁਲਫੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜੰਮਣਾ ਹੈ। 

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ 'ਚ, ਯਖਚਲ ਨਾਮਕ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗੁੰਬਦ-ਆਕਾਰ ਦੀ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬਣਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਰਫ਼ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ ਮਿੱਟੀ, ਰੇਤ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਵਾਲ, ਅੰਡੇ ਦੀ ਸਫ਼ੈਦੀ ਅਤੇ ਸੁਆਹ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਇੰਨੀਆਂ ਮੋਟੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ 'ਚ ਵੀ ਬਰਫ਼ ਜੰਮੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।

ਮੁਗਲ ਯੁੱਗ ਦੌਰਾਨ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਕਿ ਬਰਫ਼ 'ਚ ਨਮਕ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਮਿਲਾਉਣ ਨਾਲ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਤਕਨੀਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਕੁਲਫੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਦੁੱਧ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਲਫੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨਮਕ ਦੇ ਮੋਲਡਾਂ 'ਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

1883 'ਚ, ਲਗਭਗ 180 ਟਨ ਬਰਫ਼ ਵਾਲਾ ਇਕ ਜਹਾਜ਼ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੋਸਟਨ, ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਕੋਲਕਾਤਾ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ ਕਿ ਇੰਨੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਜਹਾਜ਼ 'ਤੇ ਬਰਫ਼ ਕਿਵੇਂ ਪਿਘਲੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਆਂ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਬਰਾ ਅਤੇ ਜੂਟ ਦੇ ਕੱਪੜੇ 'ਚ ਲਪੇਟ ਕੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਕੋਲਕਾਤਾ 'ਚ ਇਕ ਬਰਫ਼ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਬਰਫ਼ ਨੂੰ ਇਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸਟੋਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।

ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ 'ਚ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਠੰਢ ਦੌਰਾਨ, ਲੋਕ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਤੋਂ ਬਰਫ਼ ਤੋੜ ਕੇ ਘਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੜੀ, ਘਾਹ ਅਤੇ ਬਰਾ ਨਾਲ ਇੰਸੂਲੇਟ ਕੀਤੇ ਭੂਮੀਗਤ ਬਰਫ਼ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ 'ਚ ਸਟੋਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।