ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸਰੀਰਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਦੇ’ ਕੁਝ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਵਾਂ!

ਜੀਵਨ ’ਚ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਹੀ ਸਰਵਉੱਚ ਸਥਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਅੱਜ ਕੁੱਝ ਅਧਿਆਪਕ-ਅਧਿਆਪਕਾਵਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਿਆਦਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ’ਤੇ ਗੈਰ-ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ 4 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹੇਠਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ :

* 14 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ‘ਸ਼ੇਡਟੀਕੇਰੇ’ (ਕਰਨਾਟਕ) ਸਥਿਤ ਸਰਕਾਰੀ ਉੱਚ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ’ਚ ਅਧਿਆਪਕ ‘ਪ੍ਰਮੋਦ ਸੋਨੱਕੀ’ ਨੇ 13 ਸਾਲਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਬੈਂਤ ਨਾਲ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੱਟਿਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ’ਤੇ ਨੀਲੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪੈ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਬੁਖ਼ਾਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।

* 15 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ‘ਨਾਗਪੁਰ’ (ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ) ਦੇ ਇਕ ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦੀ ਇਕ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨੂੰ ਗਣਿਤ ਦਾ ਸਵਾਲ ਗਲਤ ਹੱਲ ਕਰਨ ’ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਧਿਆਪਿਕਾ ਨੇ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਕੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ’ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਸੱਟ ਲੱਗੀ।

* 30 ਜੂਨ ਨੂੰ ‘ਮੱਟਾਨੂਰ’ (ਕੇਰਲ) ਸਥਿਤ ‘ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ’ ’ਚ ਦੂਜੀ ਜਮਾਤ ਦਾ ਇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੀ ਕਾਪੀ ’ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ‘ਵਿਪਿਨ’ ਵਲੋਂ ਬਲੈਕ-ਬੋਰਡ ’ਤੇ ਲਿਖੇ ਨੋਟਸ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਤਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਉਸ ’ਤੇ ਸੋਟੀ ਨਾਲ ਕਈ ਵਾਰ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ’ਚੋਂ ਖ਼ੂਨ ਵਗਣ ਲੱਗਾ।

* 10 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ‘ਵਾਲਮੀਕਿ ਨਗਰ’ (ਪੱਛਮੀ ਚੰਪਾਰਨ, ਬਿਹਾਰ) ਸਥਿਤ ਇਕ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸ਼ੀਅਲ ਸਕੂਲ ਦੇ 10 ਸਾਲਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ‘ਕ੍ਰਿਸ਼’ ਦੀ ਕਿਸੇ ਗਲਤੀ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰ ਕੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਲੋਂ ਕੁੱਟਮਾਰ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

* 14 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ‘ਪਟਨਾ’ (ਬਿਹਾਰ) ਦੇ ਇਕ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪੁੱਛਣ ’ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੋਲ ਨੰਬਰ ਗਲਤ ਦੱਸ ਬੈਠੀ, ਜਿਸ ’ਤੇ ਗੁੱਸੇ ’ਚ ਆ ਕੇ ਅਧਿਆਪਕ ‘ਅਮਿਤ ਕੁਮਾਰ’ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਟੀ ਨਾਲ ਇੰਨੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਕੁੱਟਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਲਹੂ-ਲੁਹਾਨ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ’ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪੈ ਗਏ।

* 15 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ‘ਮਲੀਹਾਬਾਦ’ (ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼) ਸਥਿਤ ‘ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ’ ’ਚ ਹੋਮਵਰਕ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਣ ’ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ‘ਹਸੀਬ’ ਨੇ ਚੌਥੀ ਜਮਾਤ ਦੇ ਇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਸੱਟਾਂ ਲੱਗੀਆਂ।

* 17 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ‘ਮਯੂਰਭੰਜ’ (ਓਡਿਸ਼ਾ) ’ਚ ‘ਉਦਲ’ ਸਥਿਤ ਇਕ ਸਰਕਾਰੀ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸ਼ੀਅਲ ਸਕੂਲ ਦੇ 4 ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਦੱਸੇ ਰੱਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇਖਣ ਚਲੇ ਜਾਣ ’ਤੇ ਗੁੱਸੇ ’ਚ ਆਏ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਾਈਪ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਕੁੱਟ-ਮਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗੰਭੀਰ ਤੌਰ ’ਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ।

* 18 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ‘ਬੇਤੀਆ’ (ਬਿਹਾਰ) ਦੇ ‘ਸਿਰਸੀਆ ਮਠੀਆ’ ਸਥਿਤ ‘ਸਰਕਾਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ’ ’ਚ ਇਕ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਛੇਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦੇ ਇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਇੰਨੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਕੁੱਟ-ਮਾਰ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ’ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਹੋ ਗਏ।

* 18 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਹੀ ‘ਜੌਨਪੁਰ’ (ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼) ਦੇ ‘ਬਰਸਠੀ’ ਥਾਣਾ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ‘ਚਮਰਹਾ’ ਸਥਿਤ ‘ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ’ ’ਚ ਮਿਡ ਡੇ ਮੀਲ ਦੀ ਵੰਡ ਦੇ ਸਮੇਂ 2 ਬੱਚਿਆਂ ’ਚ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਮਿਲਣ ’ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ‘ਮੁਹੰਮਦ ਆਰਿਫ਼’ ਨਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਚੌਥੀ ਜਮਾਤ ’ਚ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ‘ਪ੍ਰਤੀਕ ਯਾਦਵ’ ਨਾਂ ਦੇ 8 ਸਾਲਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਕੁੱਟਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪੁਲਸ ’ਚ ਲਿਖਤੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਰਜ ਕਰਵਾਈ ਹੈ।

* ਅਤੇ ਹੁਣ 18 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਹੀ ‘ਲੁਧਿਆਣਾ’ (ਪੰਜਾਬ) ’ਚ ‘ਬ੍ਰਹਮਪੁਰੀ’ ਸਥਿਤ ‘ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ’ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਕੁੱਟ-ਮਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ’ਚ ਅਧਿਆਪਿਕਾ ‘ਰਿੰਕੂ ਰਾਣੀ’ ਵਿਰੁੱਧ ਪੁਲਸ ਕੋਲ ਦਰਜ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ’ਚ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅਧਿਆਪਿਕਾ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਕੁੱਟਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਦਮੇ ’ਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਬੀਅਤ ਵਿਗੜ ਗਈ।

ਭਾਰਤ ’ਚ ਮੁਫ਼ਤ ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਬਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਕਾਨੂੰਨ, 2009 ਦੀ ਧਾਰਾ 17 ਦੇ ਤਹਿਤ ਸਕੂਲਾਂ ’ਚ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣਾ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਤੰਗ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਬੰਦੀਸ਼ੁਦਾ ਅਤੇ ਸਜ਼ਾਯੋਗ ਅਪਰਾਧ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ‘ਜੁਵੇਨਾਇਲ ਜਸਟਿਸ ਐਕਟ’ ਦੇ ਅਧੀਨ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ੁਲਮਪੁਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਲਈ ਸਿੱਧੇ ਜੇਲ ਅਤੇ ਜੁਰਮਾਨੇ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਹੀ ਨਹੀਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦਿੰਦੇ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲੈਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਪ੍ਰੀਖਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨੌਕਰੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਊਂਸਲਿੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਟੀਆ ਸਲੂਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆਦਾਇਕ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ-ਵਿਦਿਆਰਥਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਇਹ ਘਟੀਆ ਚੱਕਰ ਬੰਦ ਹੋਵੇ।

—ਵਿਜੇ ਕੁਮਾਰ